Kamerverbouwing

Soms wil je iets hééél anders, maar weet je eigenlijk dat er geen plek is om iets te doen.

Ik slaap al sinds we verhuisd zijn in 1998 op zolder, en heb nog maar 1 keer mijn kamer kunnen ‘verbouwen’. Dat wil zeggen: Hoogslaper eruit en een twee persoonsbed er voor in de plaats. Maar omdat het twee persoonsbed en 3 kasten zo op de maat zijn gekocht, kan ik niet schuiven met mijn meubels.

Daarin tegen hebben mijn zusje en broertje hun kamers vroeger minstens 1 keer per twee maanden omgegooid. Dan was er weer een soort van opruimwoede en verplaatsten ze alle meubels van plek.

Dat gaat op mijn zolder kamertje niet. Sinds mijn tweepersoonsbed heb ik een grote eettafel als bureau gehad. Een ronde die je ovaal kon maken, door een middenstuk er tussen te schuiven. Erg handig, vooral als je twee beeldschermen hebt, een dienblad vol met kantoor gerelateerde attributen (pennenbak, nietmachine, geeltjes, rekenmachine, noem maar op).

Ik was het ineens zat en was al aan het kijken naar een makkelijk kantoor / slaapkamer bureau op Marktplaats. Helaas tot op heden nog niets gevonden, tot ik mijn broertje hoorde zeggen dat hij van zijn bureau af wilde, omdat hij meer ruimte in zijn kamer wilde en het bureau toch niet meer gebruikte, enkel als opslagplaats. Maar die wilde ik wel, als hij mij zou helpen met mijn oude tafel naar beneden te brengen. Dat is een win-winsituatie voor beide 😀 haha.

Zo gezegd, zo gedaan. De computer helemaal los gekoppeld, alle hardware los naast elkaar uitgestald op de grond. Ik heb al mijn spullen op mijn bed neergelegd. Hopelijk is het snel gebeurd, anders heb ik geen plekje meer om te slapen. Daarna tafel ingeklapt, poten eronder vandaan gehaald. Broertje sjouwde het loodzware blad naar beneden ik de vier poten. Eerlijk verdeeld 😉

Daarna dat andere bureau uit elkaar, naar boven gesjouwd, schoongemaakt met een natte doek en weer in elkaar gezet. Daarna samen met mijn moeder alle computer hardware weer aangesloten. Broertje lief had nog een tweede pc-scherm voor me. Ik had al een tweede scherm, maar dat was een kleinere dan die ik nu heb. Nu kan ik over de lengte van ongeveer 1.20 meter kijken op mijn twee beeldschermen.

Alles werkt prima. Er is nog 1 taak die mij te wachten staat. Alle rotzooi uitzoeken en opruimen. Dat is een taak voor komende week / volgende week. Moet nog zoveel doen, kan ik geen tijd bijkopen voor deze twee weken? Of heeft iemand wat uren te leen?

Tjaha, en nu?? :-O

Ik ga altijd (héééél soms niet) op mijn fiets naar het station. Ik vind het net te ver om te lopen dus pak ik maar voor het gemakkelijke de fiets.

Als ik uit de trein stap, loop ik bijna tegen een meneer aan, want ik was mij eigen aan het bedenken waar ik mij de vorige dag de fiets gelaten heb. Ik loop onbewust achter die man aan richting mijn eigen fiets.

En natuurlijk staat die man, precies met zijn fiets naast die van mij. Knus en gezellig. Tot die man ineens zegt: “Hè, ik heb geen voorband.” Ik kijk naar zijn fiets en inderdaad deze meneer heeft geen voorband. Jeetje. Dat had net zo goed mijn fiets kunnen zijn. We hebben beide een Cortina fiets. Of hij een heren of dames fiets had, heb ik niet gezien. Alleen heeft mijn fiets wel een voorband.

Continue reading »

Ajûû, paraplu

Ik weet niet wat ik wil, waar ik wel goed aan doe of juist helemaal niet. Wat ik wel weet is dat ik teveel energie stop in nutteloze dingen en dat ik daar onwijs druk mee kan zijn. 😕

Ik wil dat eigenlijk niet meer. Ik ga proberen om mijn facebook te negeren. Gaat dat lukken? Geen idee. Maar is het eigenlijk een beetje gek dat je andere begluurt, alles al van ze weet en dan als je ze vlug spreekt, je vaak over dingen gaat praten wat je toevallig hebt gelezen. 😯

Of iemand feliciteert via Facebook, terwijl een kaartje juist wel leuk is om te ontvangen. Heb het vandaag trouwens ook gedaan hoor. Het is naar mijn idee een beetje gemakzucht aan het worden. 😳 Sorry neeffie

Continue reading »