De dag dat ik mijn rijbewijs kan halen

Donderdag 12-11-2015

Woensdag ben ik door mijn vriend opgehaald. Ik ben vrijwel elke woensdag avond bij hem. Dan zien we elkaar door de weeks ook nog 1 dagje. Ik had hem nog van niks verteld. Pas toen we bijna thuis waren vertelde ik met een super grote glimlach dat ik hem had. Hij geloofde mij voor de eerste 5 minuten niet eens. Haha, toen ik hem de e-mail van het CBR liet lezen, geloofde hij het uiteraard wel.

Ik heb gelijk na het slagen mijn rijbewijs in het gemeentehuis aangevraagd. Toen ik aangaf dat ik hem met spoed wilde aanvragen en ja, natuurlijk wil ik hem moet spoed hebben. Ik hoop komend weekend al te rijden, als vriendlief het goed vind. De ambtenaar was blij voor mij en heeft me echt heel lief geholpen met het aanvragen van mijn rijbewijs. Ze stelde voor om mij donderdag morgen te bellen, want misschien was donderdag mijn rijbewijs al klaar.

Continue reading »

Ken je dat gevoel?

Je moet iets doen, waarbij iemand meekijkt. Ik krijg dan gelijk al de kriebels. Ik kan er soms zelfs angstig van worden. Maar ja, ze kijken niet voor niks mee. Het is blijkbaar wel nodig. Ik kan er niet echt tegen als mensen mee kijken als ik iets belangrijks doen. Waar ik ook niet tegen kan, is spreken in het openbaar. Een presentatie houden als er veel ogen op mij gericht zijn, dat vind ik erg “eng”. Van toetsen maken op school word ik naar en zelfs een beetje ziekjes. Bij alles word ik klammig, krijg natte handjes en mijn hartslag voel ik in mijn hele lichaam. Rikketik, Rikketik en dan supersnel.

Continue reading »

Klein, lief, groen-geel monstertje

Vandaag was ons laatste ritje. Een ritje zoals elke woensdag avond. Vanaf huis, mij ophalen om te gaan boogschieten, daarna mij terug brengen naar huis.

De afgelopen drie jaar was jij ons maatje. Je bracht ons elke keer weer op plaats van bestemming. Mankeerde nooit wat. Ja 1 keer, een lekke band op de parkeerplek voor het huis, maar dat vergeven wij je. En voor je check-up, dat was even een duit doen in het zakje, maar ach, je deed zoveel voor ons. Die 77.000 km die wij samen hebben doorgebracht. De eerste echte auto van ons.

Vriendlief die maar niet kon onthouden waar de tankdop zat, whaha.. Schatje, die zat aan de bijrijders kant 😉

Even op een doordeweekse avond op en neer naar Den Helder om daar iets op te halen wat we gekocht hadden via Marktplaats. Even op en neer naar België om spullen op te halen bij de bogenwinkel. Vele 3D wedstrijden van het boogschieten in Gemert, de Veluwe, zelfs op het oude terrein van Kloontje het reuzenkind. Alle andere ontelbare ritjes door heel Nederland, even koekeloeren op de Duitse snelwegen (vanwege de ritjes naar de familie in Groningen). Zelfst het enge dorpje in Duitsland was voor jou peace of cake. Overal ging jij met ons mee en liet jij ons niet in de steek.

We zullen je nooit vergeten en als we een broertje van je zien rijden, zullen we aan je denken.

Lief, lief autootje. Bedankt dat jij er weer altijd voor ons was.

Groen-geel monstertje