16. De aankomst

Maandag 6 mei 2013

Vandaag de koffer opnieuw ingepakt. Samen met mijn moeder, de slaapzak en mijn kussen in een vacuümzak gepakt, zodat ik genoeg ruimte heb in mijn leuke koffer. Ook een groot deel van mijn kleding heb ik in een vacuümzak gestopt. Hierdoor heb ik nog van alles mee kunnen nemen. Één nadeel, me koffer is hierdoor wel keizwaar.. Ach die ligt toch alleen maar te liggen in de boot.

Rond half 1 zijn we vertrokken naar het station van Nieuw-Vennep. De buurman heeft er voor gezorgd dat alle koffers op het station zijn aangekomen. Daarna heeft mam ons even uitgezwaaid en is onze reis naar Leeuwarden gestart.

Giga veel koffers hebben we mee genomen. We zijn maar 5 nachtjes weg, maar wat kunnen mensen veel spullen meenemen zeg. Hihi.. Ach zo komen we nooit wat te kort.

In de trein even snel overstappen op Schiphol om gelijk in één ruk door naar Leeuwarden. De treinreis duurt iets korter dan drie uur. We zitten maar een beetje te chillen. Ik vind het toch nog steeds maar niks hoor. Met een stelletje gekken lopen een tocht van 208 km …

Op Leeuwarden stappen we uit de trein en lopen richting de bussen. Pa heeft even gekeken hoever het lopen is naar De Harmonie (de verzamelplek en ook de plek waar je moet melden om de boot op te kunnen). Het is gelukkig maar 600 meter. We stoppen op ongeveer 400 meter en drinken een drankje op een terras. Daarna zijn we doorgelopen naar het filmhuis. Er zijn al zo een stuk of 50 mensen voor ons te wachten om zich in te schrijven.

We zijn rond een uurtje of half 5 al bij De Harmonie. Hier moeten we nog tot 6 uur wachten om ons in te kunnen schrijven. Dus dat betekend anderhalf uur wachten. Ach beetje mensen kijken. Wat me al gauw opvalt is dat de gemiddelde leeftijd ongeveer 50+ is. Wat voel ik me een kuikentje. Er zijn veel mensen die elkaar begroeten. Deze kennen elkaar blijkbaar al van voorgaande jaren.

Een vrouw is ongeveer gelijk met ons binnen gekomen en is alleen. Voor haar is het ook de eerste keer dat ze de tocht gaat lopen. We wisselen met zijn vieren verhalen uit (waarom we lopen, voor de hoeveelste keer, wat we voorgaand allemaal al gelopen hebben. Voor mij is er niet zo veel te vertellen, want dit is pas mijn eerste meerdaagse tocht). Ze vraagt of het goed is dat ze bij ons komt liggen slapen op de slaapboot. Ach je ligt er ongeveer met een man of 60 dus vind het allemaal prima. Wat ik wel een beetje apart, vreemd vind, is dat ik het lastig vind om zomaar een praatje te houden. Het is toch een beetje een apart volkje hoor, die lopers.

Nadat het eindelijk 6 uur is geweest, kunnen we ons inschrijven. Pa heeft slim bedacht om de boot te nemen, waarvan de meeste kaartjes nog op de tafel ligt, zodat we een goede plek kunnen uitzoeken. Ik heb besloten om bovenop te liggen in het stapelbed. Me zusje ligt onder mij en aan de overkant van me zusje (in het onderste bed uiteraard) ligt pa.

Naast mij (in het bovenbed) ligt een jongeman en naast mijn zusje ligt ook een jongeman. Maar deze jongeman heeft stinkvoeten (althans volgens mijn zusje)

Na het installeren van onze spullen gaan we de stad verkennen en kijken waar we kunnen eten. We vinden een Grand Cafe aan de ” v/h blabla Zuupmarkt”. We vragen even aan het cafe of we daar onze telefoons mogen opladen en de Friezen zijn helemaal niet zo stug, we mogen ze “gratis en voor niks” opladen. Althans we hebben ze een beetje fooi gegeven, dat kun je dan zien als betaling voor de electra, tja ook wij hebben crisis. hihi

Genietend van een Plate Sate en een ice tea is ons dinner toch grandioos. Wie weet wat we deze week allemaal te vreten krijgen. Dus nu maar even genieten van de sate, geserveerd met aardappelpartjes en salade.

Daarna terug naar de boot, nog even een drankje gedaan bij “De Harmonie”. Hier ben ik even op het wifi gekropen en heb ik even kunnen skypen met vriendlief. Daarna tandjes gepoetst. Even kennis gemaakt met de schuinoverburen. Deze liggen namelijk nogal in het zicht. Op bed liggend kan ik nog niet echt de slaap vatten want alle peertjes branden nog en volgens mij gaan die niet uit.

Owja wat ik nog een zielig verhaaltje vind is dat de bovenbuurman van pa, zeven jaar geleden voor het laatst heeft gelopen met de Elfstedentocht en hij nu weer mee loopt. Maar toen bevatte de bedden nog kussens en dekens, maar nu moest je dat zelf meenemen. Meneer heeft nu geen slaapzak en geen kussen. Gelukkig heeft hij van iemand een kussen te leen gekregen en morgen krijgt hij van de organisatie een deken.

Nou ik ga maar me oogjes dichtdoen. Het is al 22.29 en we staan alweer om 6 uur vrolijk en fris naast ons bedje. Althans dat is de bedoeling.

Morgen weer een verhaaltje.

elfstedentocht 2

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *