17. Dag 1: Leeuwarden – Sloten

Dinsdag 7 mei 2013

De eerste nacht is een feit geweest. Ik ging liggen in me bedje en heb tot ongeveer 12 uur, half 1 wakker gelegen. Het bed ligt redelijk en heb tot een uurtje of 3 geslapen, toen heb ik de kerkklok nog horen slaan. Daarna ben ik weer in slaap gevallen, maar rond 5 uur waren de eerste mensen al zenuwachtig aan het worden en gingen de eerste al hun bed uit. Dus dan slaap je relatief niet meer.

Nog gelegen in bed tot een uurtje of kwart voor 6 en toen echt maar me bed uit, me rustig aangekleed en daarna me ontbijtje opgehaald bij De Harmonie. Het ontbijt- / lunchpakket bestond vandaag uit:
– een broodje ei met peper en zout en mayo
– een broodje kaas
– een broodje boerenham
– een kaasbroodje met gebraden gehakt
– een krentenbol. Maar die heb ik gauw met me zusje geruild voor het broodje kaas.

Als ontbijt heb ik me broodje kaas opgegeten. Goed hè, voor iemand die niet ontbijt. Tja moest van pa, anders kreeg ik klappen. Daarna weer terug naar de boot, me tas ingepakt en me tandjes gepoetst. Klaar voor vertrek. Om 7 uur klinkt het startschot. En we vertrekken. We hebben nog geen 5 meter gelopen en daar is de eerste stempelpost al. Ik denk dat ik een km of 12 samen met mijn vader en zusje heb gelopen en daarna zijn ze als snel naar voren gelopen. Ach ik had gelukkig al in die eerste 12 km een oudere man gevonden die het zelfde tempo liep als mij. We hebben niet al te veel gekletst, maar heb wel veel verhaaltjes gehoord van hem. En gelukkig leidt dat een beetje af, zodat sommige saaie lange stukken een beetje aangenamer werden.

Na 25 km hebben we gerust voor het eerst. Daar heb ik me tweede boterham gegeten. Het eerste stuk was een makkie. Had nergens last van, ja alleen van de hitte, want het was echt kei en kei warm. Na een halfuur stond er al een aardige laag zweet op me rug.. heerlijk, NOT.

Daarna werden de km toch een stukje lastiger. Al heb ik toch al eerder 35 en 2x 40 km gelopen. Toch viel het me zwaar vandaag. Ik denk dat het aan het warme weer lag, want ik heb nog nooit gelopen als meer dan een graadje of 12. Afijn, na 35 km was de laatste stempelpost en heb ik het Rode Kruis een bezoekje gebracht. Resultaat een blaar om mijn linker kleine teen en een hele grote superblaar op mijn linkerhiel. Die zijn doorgeprikt en ingetapet.

De beetje pijnlijke voeten resulteren in een een vertraging in mijn looppas. Hierdoor vind ik mezelf matig lopen en vind er geen bal meer aan. Vanaf 35 km naar de finish is volgens het programma nog 15 km, hierdoor ga je er vanuit dat je nog maar 3 uur hoeft te lopen. Ik had er al een uurtje of 7 gelopen… Maar na anderhalf uur kwamen we een fietsbordje tegen met daarop dat Sloten (de laatste stad voor vandaag) nog 10 km was. Dus het laatste stuk wat ik gelopen heb is helemaal beneden me tempo en het werkt super demotiverend.

Gelukkig kwam de laatste waterpunt inzicht en dit betekend (volgens het programma) dat het nog maar 5 km is naar Sloten. Helaas is deze 5 km echt te langste 5 km ooit die ik gelopen heb. Het stuk blijkt maar liefst 7 km te zijn. Dan heb je het echt niet meer naar je zin hoor. Ik voel op mijn rechtervoet al meerderen blaren en weet dat als ik aangekomen ben bij de finish dat ik toch weer naar Het Rode kruis moet. Ach er zit niks anders op.

Onderweg kom ik allemaal ouderen tegen die me proberen op te fleuren, dat ze het goed vinden dat ik al zo ver ben gekomen en dat ik niet moet opgeven. Nee, ik geef ook niet op, maar ik zit er wel even doorheen. Ach om 17.35 kom ik binnen bij de finish. Ik baal, want ik heb nu 35 minuten langzamer gelopen dan ik had verwacht. Ach, ik snel me richting naar Het Rodekruis en onderweg daar naartoe kom ik nog mijn stapelbedbuurjongen tegen. Hij heeft het ook zwaar en loopt beetje strompelend richting de boot en het eten.

Bij Het Rodekruis trek ik mijn schoenen en sokken uit en de blaren die zijn ontstaan zijn niet mis. Een meneer prikt ze door, maar het doet zo @@#! pijn dat een man naast me komt staan en met me een babbeltje maakt. Beetje afleiding werkt altijd wel 🙂 Daarnaast is er ook nog een massageteam en ik vraag of ze mijn kuiten en me schouderbladen kunnen masseren. Een lieve oude man masseert alles los en ik kan weer een beetje normaal lopen.

Ik ga als een half manke naar het restaurant waar we kunnen eten. We krijgen een bord met aardappels, bladspinazie en een gehaktbal. MAM JIJ KOOKT VELE MALEN BETER HOOR!!! ik heb de helft van alles op, maar ik hoef echt niet meer. Volgens mij staan er morgen sperziebonen op het menu. Na het eten haast (voor zover het kan) ik me naar de camping douches. Heerlijk even al het zweet van me afspoelen. Daarna slof ik naar de boot, pak me tandenborstel en poets me tandjes, daarna ga ik op me bed liggen en maak nog een praatje met de overburen, onderburen en naastburen 🙂 Maar wat ik nu gehoord hebt is echt niet grappig. Vandaag hebben we rond de 54 km gelopen. Waarom vermelden ze dit dan niet. Het schijnt dat de vrouwen niet een langere tocht mogen maken van 50 km, vandaar dat er een beetje gesjoemeld is met de km’s. Dus nu lig ik te denken dat ik dan wel super heb gelopen. Ik heb dan zelfs 14 minuten korter gelopen dan de planning. Morgen staat er een toch van 44 km op het menu en hoop ik dat ik om 5 uur uiterlijk binnen ben gekomen. Nu gaan me oogjes toch zachtjes aan dicht en ga maar proberen meer te slapen dan afgelopen nacht.

Tot morgen!

Kleine geitjes

8 blaren rijker.. Tocht was ipv 50 km, 54 km.. Tocht gelopen in 10 uur en 35 minuten.. Dus dan sneller dan verwacht achteraf.. Eten: bladspinazie met vastgekookte aardappels en een gehaktbal. Als toetje een bakje kersen yoghurt.

elfstedentocht 1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *